Ładowanie...

Repozytorium Instytucjonalne

Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University z siedzibą w Nowym Sączu

Najnowsze publikacje

  • Typ pozycji:Pozycja,
    Rola cech osobowości w kształtowaniu poziomu lęku u nauczycieli.
    (2026-07-25) Pilich, Kinga
    Praca dotyczy roli cech osobowości w kształtowaniu poziomu lęku u nauczycieli. Jej głównym celem było określenie związku pomiędzy wymiarami osobowości w modelu Wielkiej Piątki a poziomem lęku rozumianego jako stan i jako cecha. Badania przeprowadzono wśród 108 nauczycieli, z wykorzystaniem metody sondażu diagnostycznego. Zastosowano Inwentarz Osobowości NEO-FFI, Inwentarz Stanu i Cechy Lęku STAI oraz ankietę własną dotyczącą danych socjodemograficznych i zawodowych respondentów. Badania miały charakter anonimowy i dobrowolny, a zebrane wyniki poddano analizie statystycznej. Uzyskane rezultaty wskazały, że badani nauczyciele najczęściej charakteryzowali się przeciętnym poziomem lęku jako stanu oraz niskim lub przeciętnym poziomem lęku jako cechy. Wykazano, że neurotyczność była dodatnio związana z poziomem lęku, natomiast ekstrawersja, sumienność i ugodowość wiązały się z niższym nasileniem lęku. Nie stwierdzono istotnego związku między otwartością na doświadczenie a poziomem lęku. Wyniki wskazują, że cechy osobowości mogą mieć znaczenie dla sposobu przeżywania napięcia i radzenia sobie z wymaganiami zawodowymi przez nauczycieli.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Praca magisterska Zależność między samooceną a stylem radzenia sobie ze stresem u sportowców na przykładzie zawodników karate kyokushin, medalistów i niemedalistów oraz osób nieuprawiających sportu regularnie.
    (2026-07-25) Krajza-Moczydłowska, Katarzyna
    Niniejsza praca dotyczy zależności między samooceną a stylami radzenia sobie ze stresem u zawodników karate kyokushin z uwzględnieniem medalistów, nie medalistów oraz osób nieuprawiających sportu regularnie. Celem badań było sprawdzenie, czy badane grupy różnią się poziomem globalnej samooceny oraz preferowanymi stylami radzenia sobie ze stresem. Przebadano 199 osób. Zastosowano ankietę własną, Skalę Samooceny SES M. Rosenberga oraz Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS. Wyniki nie wykazały istotnych różnic między sportowcami i niesportowcami w zakresie globalnej samooceny oraz głównych stylów radzenia sobie ze stresem. Stwierdzono natomiast, że medaliści częściej niż nie medaliści stosowali styl skoncentrowany na zadaniu, styl skoncentrowany na unikaniu oraz częstszym angażowaniu się w kontakty towarzyskie. Uzyskane wyniki wskazują, że sukces sportowy może wiązać się z bardziej aktywnym sposobem radzenia sobie ze stresem, ale nie musi oznaczać wyższej samooceny.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Związek samooceny z tremą sceniczną i wypaleniem zawodowym u polskich muzyków zawodowych
    (2026-07-25) Rębisz-Chochół, Joanna
    Praca podejmuje problem związków między samooceną, tremą sceniczną a wypaleniem zawodowym u polskich muzyków zawodowych oraz weryfikuje model mediacyjny, w którym trema sceniczna pośredniczy w relacji między samooceną a wypaleniem. Badaniem objęto 82 muzyków zawodowych, którzy w 2026 roku wypełnili kwestionariusz online złożony ze Skali Samooceny Rosenberga (SES), Inwentarza Tremy Scenicznej (K-MPAI-R) oraz Kwestionariusza Wypalenia Zawodowego (BAT-PL); dane przeanalizowano w programie JASP z użyciem korelacji r Pearsona oraz analizy mediacji metodą bootstrapową. Wykazano istotne ujemne korelacje samooceny z tremą i wypaleniem oraz dodatnią korelację tremy z wypaleniem. Analiza mediacji potwierdziła częściowe pośrednictwo tremy w relacji samoocena–wypalenie przy zachowaniu istotnego efektu bezpośredniego. Forma zatrudnienia i miejsce pracy nie różnicowały poziomu wypalenia, co sugeruje, że presja publicznej oceny jest silniejszym predyktorem wypalenia niż warunki kontraktu. Wyniki wskazują, że profilaktyka wypalenia u muzyków powinna uwzględniać wzmacnianie samooceny jako zasobu chroniącego przed tremą i wyczerpaniem zawodowym.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Psychologiczne uwarunkowania problemowego korzystania z krótkich form wideo: rola impulsywności i FOMO
    (2026-07-25) Ząber, Zuzanna
    Praca dotyczy psychologicznych uwarunkowań korzystania z krótkich form wideo (TikTok, Instagram Reels, YouTube Shorts), ze szczególnym uwzględnieniem roli impulsywności i FOMO (Fear of Missing Out). Badanie przekrojowe przeprowadzono na próbie N = 155 osób dorosłych z pokolenia Y i Z, dobranych metodą celowo-dostępnościową. Zastosowano Skalę Impulsywności Barratta (BIS-11), Skalę Ryzyka FOMO oraz autorski kwestionariusz problemowego korzystania z krótkich form wideo adaptowany na podstawie IGDS9-SF. Ze względu na nieznaczne odchylenia od normalności rozkładów (zastosowany test Shapiro-Wilka; skośność < |1|) zastosowano testy parametryczne. Analizę mediacji przeprowadzono z użyciem makra PROCESS v.5.0 (bootstrap, 5000 próbek). Analizy korelacji r Pearsona wykazały umiarkowane, dodatnie i istotne statystycznie związki między impulsywnością a problemowym korzystaniem z krótkich form wideo (r = 0,31–0,48; impulsywność ogółem: r = 0,43), przy czym najsilniejszy związek odnotowano dla impulsywności poznawczej (r = 0,48). FOMO również dodatnio korelowało z problemowym użytkowaniem (r = 0,48). Analiza mediacji wykazała, że FOMO pośredniczy częściowo w związkach między impulsywnością ogółem, nieplanowaną i poznawczą a problemowym korzystaniem z krótkich form wideo, natomiast w przypadku impulsywności motorycznej stwierdzono mediację całkowitą, co jest zgodne z założeniami modelu I-PACE. Omówiono implikacje dla profilaktyki, oddziaływań terapeutycznych oraz projektowania regulacji dotyczących użytkowania platform społecznościowych.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Dysocjacja i unikanie doświadczeniowe a problemowe korzystanie z mediów społecznościowych u młodych dorosłych
    (2026-07-25) Pyszka, Remigiusz
    Cel badania. Celem pracy była analiza związków między dysocjacją (DES-II), unikaniem doświadczeniowym (AAQ-II), lękiem i depresją (HADS) a problemowym korzystaniem z mediów społecznościowych (BSMAS) u młodych dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem mediacyjnej roli unikania doświadczeniowego w relacji dysocjacja-BSMAS. Metoda. Sto osób w wieku 18–35 lat (M = 26,7; SD = 6,0; 64% kobiet) wypełniło online cztery zwalidowane kwestionariusze. Przeprowadzono korelacje Spearmana, cztery modele regresji wielokrotnej OLS oraz analizę mediacji ścieżkowej z próbkowaniem z powtórzeniami (B = 5000). Wyniki. Wszystkie cztery hipotezy zostały potwierdzone. BSMAS korelował istotnie z dysocjacją (rs = 0,562; p < ,001), unikaniem doświadczeniowym (rs = 0,448; p < ,001), lękiem (rs = 0,427; p < ,001) i depresją (rs = 0,278; p = ,005). Dysocjacja i unikanie doświadczeniowe łącznie wyjaśniły 34,1% wariancji BSMAS (R² = ,341; F(2, 97) = 25,09; p < ,001), przy czym dysocjacja była najsilniejszym predyktorem (β = 0,405; p < ,001). Unikanie doświadczeniowe wykazało najsilniejszą korelację z lękiem (rs = 0,806), wyjaśniając 60,5% jego wariancji. Potwierdzono częściową mediację AAQ-II (βind = 0,139; 95% CI [0,020; 0,270]; test Sobela: z = 2,388; p = ,017), z proporcją mediacji wynoszącą 25,6%. Wnioski. Dysocjacja i unikanie doświadczeniowe są istotnymi, niezależnymi predyktorami problemowego korzystania z mediów społecznościowych. Unikanie doświadczeniowe częściowo mediuje ten związek, co sugeruje, że Terapia Akceptacji i Zaangażowania (ACT) ukierunkowana na redukcję unikania doświadczeniowego może stanowić skuteczną interwencję transdiagnostyczną w tej populacji.