Repozytorium Instytucjonalne

Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University z siedzibą w Nowym Sączu

Zbiory w Repozytorium WSB-NLU

Wybierz zbiór, którego kolekcje chcesz przeglądać

Najnowsze publikacje

  • Typ pozycji:Pozycja,
    Poczucie sensu życia, nadzieja i samoocena u osób uzależnionych od alkoholu w procesie trzeźwienia, na przykładzie członków Wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Studium przypadków.
    (2026-10-27) Tomczak, Paweł
    Celem badania było poznanie i zrozumienie dynamiki zmian w zakresie odbudowy zasobów psychologicznych: poczucia sensu życia, nadziei i samooceny u osób uzależnionych od alkoholu w procesie trzeźwienia. Nastąpiło to poprzez ujawnienie subiektywnej perspektywy badanych, którzy opisywali oraz nadawali znaczenie zmianom, które nastąpiły w ich życiu po odstawieniu alkoholu, a także na skutek oddziaływań tj. wstąpienie do AA czy podjęcia terapii uzależnień. Dodatkowo zidentyfikowano czynniki wspierające i utrudniające utrzymywanie przez nich trzeźwości. Zastosowano studium przypadków, w oparciu o wywiady przeprowadzone wśród pięciu uczestników wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Dodatkowo wykorzystano narzędzia pomiarowe: Test sensu życia (PIL) Jamesa C. Crumbaugha i Leonard T. Maholicka, Kwestionariusz Nadziei Podstawowej (BHI-12) Jerzego Trzebińskiego i Mariusza Zięby oraz Skalę Samooceny (SES) Morrisa Rosenberga. Badani odnosili się retrospektywnie, opisując zmiany, które nastąpiły w ich życiu od okresu czynnego uzależnienia do chwili obecnej. W procesie trzeźwienia odbudowa zasobów psychologicznych nie przebiega w sposób linearny. Wyniki wykazały istotny wzrost poczucia sensu życia i nadziei w okresie trzeźwienia. W przypadku samooceny dynamika okazała się zróżnicowana, co wynikało z ujawnienia się niskiej samooceny ukrytej, wcześniej maskowanej mechanizmami iluzji i zaprzeczeń. Badani zgodnie wskazywali, że zarówno profesjonalna terapia, jak i uczestnictwo we wspólnocie AA odegrały kluczową, wzajemnie uzupełniającą się rolę w procesie zdrowienia.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Doświadczenie straty dziecka na etapie prenatalnym – psychologiczne mechanizmy radzenia sobie z żałobą u kobiet po poronieniu. Studium przypadku
    (2026-10-27) Plebanek, Justyna
    Niniejsza praca koncentruje się na analizie psychologicznych mechanizmów radzenia sobie z żałobą po stracie dziecka na etapie prenatalnym, doświadczoną przez pięć kobiet po poronieniu. Badanie ma na celu identyfikację emocjonalnych, poznawczych i behawioralnych reakcji na stratę oraz zbadanie roli wsparcia społecznego i strategii adaptacyjnych w procesie żałoby. Zastosowano metodę interpretacyjnej analizy fenomenologicznej (IPA), obejmującą częściowo ustrukturyzowane wywiady oraz analizę jakościową wypowiedzi uczestniczek. Wyniki wskazują, że strata prenatalna wywołuje intensywne emocje, takie jak smutek, poczucie winy, złość i pustka, a także wpływa na poczucie tożsamości oraz relacje społeczne. Kluczowym czynnikiem łagodzącym przebieg żałoby okazało się wsparcie partnera, rodziny i środowiska medycznego, przy czym jego brak wiązał się z ryzykiem rozwoju przedłużonej żałoby. Zidentyfikowano także znaczenie nadawania sensu stracie oraz akceptacji jako elementów sprzyjających procesowi adaptacji. Uzyskane wyniki mogą stanowić podstawę do projektowania programów wsparcia psychologicznego dla kobiet po poronieniu.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Postrzegane style adaptacji potraumatycznej w rodzinie pochodzenia a style radzenia sobie ze stresem i uogólnione poczucie własnej skuteczności u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych
    (2026-10-27) Marut, Justyna
    Praca dotyczy związków między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej w rodzinie pochodzenia — stylu ofiary, odrętwienia i walki — a stylami radzenia sobie ze stresem oraz uogólnionym poczuciem własnej skuteczności u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Analizie poddano również różnice między osobami uzależnionymi a grupą kontrolną pod względem wyników w skalach stylu ofiary, odrętwienia i walki. Badanie miało charakter korelacyjno-porównawczy i objęło 120 osób: 60 uczestników terapii uzależnień w Ośrodku MONAR w Kęblinach oraz 60 osób z grupy kontrolnej. Zastosowano Inwentarz Wielopokoleniowych Następstw Traumy Danieli, Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS oraz Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności GSES. Nie stwierdzono istotnych związków między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej a uogólnionym poczuciem własnej skuteczności. Spośród dziewięciu analizowanych zależności między postrzeganym nasileniem trzech stylów adaptacji potraumatycznej a stylami radzenia sobie ze stresem wykazano jedną istotną dodatnią korelację — między stylem ofiary a emocjonalnym stylem radzenia sobie (ρs = 0,441; p po korekcie Holma = 0,004). Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami w postrzeganym nasileniu stylu ofiary, odrętwienia i walki. Wyniki nie potwierdziły większości zakładanych zależności ani różnic międzygrupowych i wymagają ostrożnej interpretacji; nie stanowią podstawy do wnioskowania o transmisji traumy.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Inteligencja emocjonalna, a strategie regulacji emocji u zawodników piłki nożnej w kategorii wiekowej junior i senior.
    (2026-10-27) Szpyrka, Stanisław
    Współczesna piłka nożna charakteryzuje się ogromną presją psychiczną, przez co kluczowym czynnikiem sukcesu przy przejściu z wieku juniora do seniora staje się inteligencja emocjonalna oraz umiejętność regulacji stanów emocjonalnych. W badaniu własnym oceniłem poziom tych kompetencji u młodych zawodników, weryfikując hipotezę, że wyższa dojrzałość emocjonalna bezpośrednio ułatwia adaptację do wymagających realiów sportu zawodowego. Przeprowadzone analizy wykazały, że piłkarze lepiej zarządzający własnymi emocjami znacznie szybciej i efektywniej aklimatyzują się w seniorskim środowisku. Uzyskane wyniki jednoznacznie dowodzą, że wysokie przygotowanie techniczne i motoryczne bez odpowiedniego wsparcia mentalnego jest niewystarczające do osiągnięcia sukcesu w profesjonalnym futbolu.
  • Typ pozycji:Pozycja,
    Stres ogólny a prężność psychiczna (rezyliencja) i dobrostan psychiczny pilotów liniowych – analiza wzajemnych zależności
    (2026-10-27) Bęza, Katarzyna
    Praca opisuje zależności pomiędzy poczuciem stresu, prężnością psychiczną a dobrostanem psychicznym pilotów liniowych, z uwzględnieniem różnic związanych z płcią oraz zajmowanym stanowiskiem zawodowym. Wybór tematu wynika ze specyfiki pracy pilota, która wiąże się z wysoką odpowiedzialnością, presją czasu, nieregularnym rytmem pracy oraz koniecznością utrzymywania wysokiej sprawności psychofizycznej. Badanie przeprowadzono wśród pilotów liniowych z wykorzystaniem internetowych narzędzi badawczych: Kwestionariusza Poczucia Stresu (KPS), Resilience Scale-25 (RS-25) oraz Psychological Well-Being Scales (PWB). Celem pracy było określenie zależności pomiędzy poczuciem stresu, prężnością psychiczną a dobrostanem psychicznym pilotów liniowych oraz sprawdzenie, czy poziom tych zmiennych różnił się w zależności od płci i zajmowanego stanowiska zawodowego. Przyjęto założenie, że wyższy poziom poczucia stresu będzie wiązał się z niższym poziomem prężności psychicznej i dobrostanu psychicznego, natomiast wyższa prężność psychiczna będzie związana z wyższym poziomem dobrostanu. Założono również występowanie różnic w poziomie badanych zmiennych ze względu na płeć oraz stanowisko zawodowe. Badanie podejmuje zagadnienie stosunkowo rzadko analizowane w odniesieniu do pilotów liniowych, szczególnie w zakresie jednoczesnego uwzględnienia poczucia stresu, prężności psychicznej i dobrostanu psychicznego rozumianego jako pozytywny wymiar funkcjonowania jednostki. Uzyskane wyniki mogą znaleźć zastosowanie w planowaniu działań profilaktycznych, programów wsparcia psychologicznego oraz rozwiązań wspierających dobrostan psychiczny pilotów i bezpieczeństwo w środowisku lotniczym.